Αστράς (Νουσά): ένα αυθεντικό Αλπικό τοπίο στις παρυφές της Ηλείας

Αστράς (Νουσά): ένα αυθεντικό Αλπικό τοπίο στις παρυφές της Ηλείας

Ξεκινώντας από τα Τριπόταμα και ακολουθώντας τον κατάφυτο φιδωτό δρόμο δίπλα στο Νουσαΐτικο ποτάμι, τον σημαντικότερο κλάδο του Ερυμάνθου, μέσα από πυκνά πλατάνια, ιτιές και καρυδιές, η ομάδα εργασίας της Βάσως Χαριτοπούλου με τους δύο φοιτητές Erasmus Interns από την Άγκυρα, τους Eren Zülüfdar και Emre Çağatay Bilgin με αντικείμενο το Διεθνές Μάρκετινγκ, έφθασαν στα μέσα του Σεπτέμβρη 2019 στον Αστρά του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας. Σκοπός της έρευνάς τους ήταν να μελετηθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει το χωριό και να εξεταστεί το πώς αυτά μπορούν να γίνουν μοχλός για την τοπική ανάπτυξη.

Ο Αστράς είναι χτισμένος στις «Αλπικές» πλαγιές του όρους Αστερίωνα ή Αστρά που ανήκει στο σύμπλεγμα του όρους Ερύμανθος, σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων. Ψηλές επιβλητικές κορυφές, πλαγιές καταπράσινες από τα έλατα και υδάτινοι μαίανδροι που γεννιούνται και κυλούν στο τοπίο, δημιουργώντας το Νουσαΐτικο ποτάμι που παρακάτω ενώνεται με τον Σειραίο και τον Αροάνιο για να ξεκινήσει έτσι το μακρύ ταξίδι του Ερύμανθου ποταμού, συνθέτουν αριστοτεχνικά τον καμβά της Νουσάς.

 Φωτογραφία από τη διαδικτυακή ομάδα ΑΣΤΡΑΣ ΗΛΕΙΑΣ-ΝΟΥΣΑ

Νουσά είναι η παλαιότερη ονομασία του Αστρά, του οποίου τα πρώτα επίσημα καταγεγραμμένα ίχνη εντοπίζονται στη βυζαντινή εποχή σύμφωνα με τους ιστορικούς. Στον συνοικισμό «Καλύβια» του Αστρά, υπάρχουν σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα όπως κεραμικά, ειδώλια κτλ, τα οποία ωστόσο δεν έχουν μελετηθεί για να γνωρίζουμε ακριβώς πότε πρωτοκατοικήθηκε το χωριό.

Κατά την Φραγκοκρατία αποτελούσε μέρος του Πριγκηπάτου της Αχαΐας, ενώ κατά τη διάρκεια της Ενετοκρατίας η Νουσά ανήκε στην επαρχία των Καλαβρύτων. 

 Φωτογραφία από τη διαδικτυακή ομάδα ΑΣΤΡΑΣ ΗΛΕΙΑΣ-ΝΟΥΣΑ

Στην Τουρκοκρατία ανήκε στο Βιλαέτι της Γαστούνης και στους Λαλαίους, ως τσιφλίκι του Σεϊνταγά. Κατά την ίδια περίοδο, οι Νουσαΐτες οπλαρχηγοί και μαχητές, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ήταν ξακουστοί για την αυταπάρνηση με την οποία μάχονταν για την απελευθέρωση του έθνους.

Την ομάδα εργασίας των ξένων φοιτητών με επικεφαλής την Βάσω Χαριτοπούλου από το Λάλα, υποδέχθηκε θερμά στην είσοδο του χωριού ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Αστρά, Κωνσταντίνος Κούλης, ο οποίος ανέλαβε προσωπικά την ξενάγηση των φιλοξενουμένων, σε συνεργασία με τον Αντιδήμαρχο Αρχαίας Ολυμπίας, Βασίλη Αρβανίτη.

Πρώτος προορισμός για τη μελέτη των ξένων φοιτητών ήταν το περίφημο «Ασκητήριο (ή Σκήτη ) της Νουσάς» το οποίο χρονολογείται από τον 10^ο αιώνα μ.Χ. 

Το Ασκητήριο του ‘Αι-Γιάννη όπως είναι ευρύτερα γνωστό, είναι λαξευμένο επιδέξια μέσα στον βράχο σε υψόμετρο 840 μέτρων απέναντι από τον Αστρά. Είναι διώροφο και η κατασκευή του αποδίδεται στον Όσιο Λουκά σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, ενώ κατά άλλους δημιουργήθηκε από τον Όσιο Μελέτιο.

Η Σκήτη της Νουσάς γιορτάζει στις 29 Αυγούστου και συγκεντρώνει πλήθος πιστών και επισκεπτών από ολόκληρη την περιοχή.

Επόμενος σταθμός της ομάδας εργασίας ήταν το παλιό σχολείο του Αστρά χτισμένο εξ ολοκλήρου με πέτρα, το οποίο διατηρείται σε άριστη κατάσταση και φιλοξενεί στις μέρες μας όμορφες τοπικές εκδηλώσεις και συνεστιάσεις. Με την προσωπική φροντίδα της Δώρας Μπατζή και των υπόλοιπων μελών του δραστήριου τοπικού πολιτιστικού συλλόγου,  ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει στον περιποιημένο χώρο τοπικό τσίπουρο ή ούζο με μεζέ, ή να επιλέξει να πιει τον καφέ του ατενίζοντας την θέα των βουνών ολόγυρα.

Μπροστά από το σχολείο περνά και το μονοπάτι που οδηγεί στο «Βρυσούλι», την όμορφη παλιά πέτρινη βρύση που δροσίζει ως και τις μέρες μας τον διαβάτη. 

Στον Αστρά λειτουργούσε επίσης νερόμυλος ως και τη δεκαετία του ’70, ενώ σώζεται και τμήμα του σχιστηρίου ξύλων που υπήρχε το 1940.

Η τοπική οικονομία του Αστρά στηρίζεται τις τελευταίες δεκαετίες αποκλειστικά στην κτηνοτροφία, με την εκτροφή αιγοπροβάτων να έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιείται προσπάθεια να αξιοποιηθεί και τουριστικά η Νουσά, με κυριότερο μέσο τα μονοπάτια πεζοπορίας αλλά και το κανό - καγιάκ και ράφτινγκ στα καθάρια νερά που πηγάζουν από τις πλαγιές του όρους Ερύμανθος.

 Φωτογραφία από τη διαδικτυακή ομάδα ΑΣΤΡΑΣ ΗΛΕΙΑΣ-ΝΟΥΣΑ

Ο Αστράς προσφέρεται επίσης και για canyoning-διάσχιση φαραγγιών περπατώντας και χρησιμοποιώντας σχοινιά για κατάβαση (ραπέλ), αναρρίχηση (ανάβαση σε βράχους), ιππασία, off road 4Χ4 (μηχανοκίνητη δράση και εξερεύνηση στη μοναδική φύση της περιοχής).

Καθώς τα βήματα για την καθιέρωση του Αστρά σε προορισμό εναλλακτικού, χειμερινού αλλά και θρησκευτικού τουρισμού, γίνονται με αργούς ρυθμούς προς το παρόν, η κτηνοτροφία της Νουσάς έχει μεγάλη παράδοση, παρά το γεγονός πως τελευταία έχει αρχίσει να συρρικνώνεται.

Η ομάδα εργασίας είχε τη χαρά να ξεναγηθεί σε μια ντόπια παραδοσιακή κτηνοτροφική μονάδα επάνω στο βουνό, σε υψόμετρο 1200 μέτρων. Η εμπειρία ήταν πρωτόγνωρη για τους φιλοξενούμενους, που έζησαν στιγμές αυθεντικής ποιμενικής ζωής.

Παρατήρησαν για ώρες τα ζώα να βόσκουν ελεύθερα στο βουνό και τον κτηνοτρόφο να εκτελεί τις εργασίες του με τέτοια ευλάβεια και γαλήνη που σπάνια πλέον συναντά κανείς στη σύγχρονη ζωή.

Η παρατήρηση αυτή έδωσε το έναυσμα στην ομάδα εργασίας να ερευνήσει περαιτέρω και να ανακαλύψει πως, μαζί με την οικονομική τους αξία, τα αιγοπρόβατα και η ποιμενική ζωή έχουν συνδεθεί στη χώρα μας αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη με μια πλούσια πολιτιστική παράδοση. Αν μελετήσουμε τα πολιτιστικά χαρακτηριστικά της νομαδικής ζωής των βοσκών, θα δούμε πως πρόκειται για έναν τρόπο ζωής που συνδέεται στενά με τη φύση, διατηρώντας μια σχεδόν αρχέγονη σχέση με αυτήν, γεγονός το οποίο αφήνει τη σφραγίδα του στις τοπικές πολιτιστικές εκφράσεις, όπως στα έθιμα, τον ρουχισμό, την αρχιτεκτονική, αλλά και την κουζίνα.

Επιπλέον, οι διαδρομές νομαδικής διαχείμασης, οι διαδρομές δηλαδή που ακολουθούν οι βοσκοί και τα κοπάδια μετακινούμενα από τα ορεινά στα πεδινά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του χειμώνα αντίστοιχα, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτισμικής κληρονομιάς κάθε τόπου.

Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα δρομολόγια της νομαδικής διαχείμασης είναι διατηρημένα, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο. Οι διαδρομές αυτές εξελίχθηκαν σε διαδρομές οικονομικής ανάπτυξης, ενισχύοντας την προώθηση εμπορικών δραστηριοτήτων καθώς και στέγασης, εστίασης και συμπληρωματικών γεωργικών δραστηριοτήτων.  

Η ομάδα εργασίας βρέθηκε μπροστά στο συμπέρασμα πως αυτή η πλούσια και σημαντική πολιτιστική κληρονομιά που συνδέεται με τις διαδρομές νομαδικής διαχείμασης στη Νουσά, μπορεί να προσφέρει στη σύγχρονη κοινωνία μας πολύτιμα μηνύματα βιώσιμης διαχείρισης των φυσικών πόρων και να αποτελέσει μοχλό για την ανάπτυξη της περιοχής.

Το συμπέρασμα αυτό είναι ακόμα πιο κρίσιμο αν αναλογιστούμε πως η πολύτιμη κληρονομιά που περιβάλλει τη δραστηριότητα της εκτροφής αιγοπροβάτων τείνει σήμερα να χαθεί εντελώς, ειδικά με τις νέες μεθόδους εκτροφής και εκμετάλλευσης η οποία κατά τον 21ο αιώνα λαμβάνει μια νέα μορφή, πιο εντατική και ελεγχόμενη, προκειμένου να επιβιώσει οικονομικά το επάγγελμα του βοσκού.

Είναι επίσης σημαντικό να αναφερθεί πως η εκτροφή αιγοπροβάτων διαδραματίζει ρόλο καθοριστικής σημασίας στην προστασία του περιβάλλοντος, που περιλαμβάνει τη φυσική συντήρηση των λιγότερο εύφορων περιοχών, τη βιοποικιλότητα, τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και της ποιότητας του νερού. Επιπρόσθετα, βοηθά στην πρόληψη της διάβρωσης του εδάφους καθώς και στην πρόληψη από πλημμύρες, χιονοστιβάδες και πυρκαγιές.  

Εάν η Νουσά καταφέρει να αναδείξει το πολιτιστικό υπόβαθρο των κτηνοτροφικών της δραστηριοτήτων σε όλα τα επίπεδα, βοηθώντας παράλληλα ένα σημαντικό μέρος της ευρωπαϊκής κληρονομιάς να διατηρηθεί, μπορεί να ενθαρρυνθεί και η καλλιτεχνική δραστηριότητα της χειροτεχνίας στον Αστρά, να προωθηθεί περαιτέρω ο τουρισμός και να επιτευχθεί η αναβίωση των πολιτιστικών δραστηριοτήτων που έχουν υποβαθμιστεί ή χαθεί στις μέρες μας. Στην κατεύθυνση αυτή θα μπορούσε να βοηθήσει και η δημιουργία μουσείου που θα προβάλλει την τοπική ποιμενική ζωή.  

Από αυτό το πορτρέτο της γνήσιας ποιμενικής ζωής επάνω στα βουνά της Νουσάς, δεν θα μπορούσε ασφαλώς να λείπει το καλό ντόπιο κρασί, η ευωδιαστή ντομάτα από το περιβόλι πασπαλισμένη με τη ρίγανη του Ερυμάνθου, το τσοπανίσιο τυρί και το ψωμί.

Η Νουσά κρατά αναμφίβολα το κλειδί της βιώσιμης ανάπτυξης της περιοχής, απομένει η αποφασιστική κίνηση από την τοπική κοινότητα να το γυρίσει…

Από τη Μοστενίτσα του χθες στην Ορεινή του σήμερα

Ένα αποκαλυπτικό οδοιπορικό

Με ιστορία σαν …παραμύθι και φυσικό πλούτο επιβλητικό, η Ορεινή ή Μοστενίτσα όπως είναι ευρύτερα γνωστή, υποδέχτηκε εγκάρδια στα μέσα του Σεπτέμβρη 2019 δύο φοιτητές Erasmus Interns από την Άγκυρα, τους Eren Zülüfdar και Emre Çağatay Bilgin, μαζί με την επικεφαλής της ομάδας εργασίας τους Βάσω Χαριτοπούλου από το Λάλα. Οι ξένοι φοιτητές εξειδικεύονται στο Διεθνές Μάρκετινγκ και έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γνωρίσουν από κοντά κάποιους από τους κρυμμένους θησαυρούς της ορεινής Ηλείας.

Σκοπός αυτής της ενδιαφέρουσας «συνάντησης» στη Μοστενίτσα, με την ευγενική αρωγή του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας, του Αντιδημάρχου Βασίλη Αρβανίτη και του Προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Ορεινής, Σπύρου Μιχαλόπουλου, ήταν να μυηθούν οι προαναφερθέντες επισκέπτες-ερευνητές στις ομορφιές της Ορεινής, να  ξεδιπλωθεί η μακραίωνη ιστορία της που παραμένει σχεδόν άγνωστη για τους περισσότερους, αλλά και να συζητηθεί η σύγχρονη κατάσταση που όπως διαφαίνεται δεν ευνοεί την ανάπτυξη των ορεινών, απομακρυσμένων χωριών.

Η πρώτη εντύπωση των ξένων φοιτητών και της επικεφαλής τους, φθάνοντας στην Ορεινή σε υψόμετρο 800 μέτρων περίπου, ήταν ότι βρέθηκαν κυριολεκτικά αγκαλιασμένοι από ένα χωριό χτισμένο αμφιθεατρικά στις πλαγιές του βουνού, με άφθονη βλάστηση και τρεχούμενα νερά. Λίγο αργότερα και γνωρίζοντας τους πρώτους ντόπιους κατοίκους, οι φιλοξενούμενοι ένιωσαν ευπρόσδεκτοι σε έναν τόπο που οι άνθρωποι είναι απλοί και ζεστοί, με ανεπιτήδευτη συμπεριφορά προς τους ξένους.

Σε απόσταση δέκα περίπου χιλιομέτρων από τη Δίβρη μέσω του δρόμου Δίβρης-Τριποτάμων, η Μοστενίτσα που μετονομάστηκε επίσημα το 1928 σε Ορεινή, εντυπωσιάζει τον ξένο με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική της πέτρας που κυριαρχεί στα σπίτια, στις εκκλησίες, στις βρύσες της, αλλά και στο παλιό σχολείο που έχει μετατραπεί σε σύγχρονο Κέντρο Ενημέρωσης Οικοτουρισμού. 

Γνωστή και για τον παραδοσιακό νερόμυλο και τη νεροτριβή της, φημισμένη και για το ξωκλήσι του Άι-Γιάννη στην κορυφή του βουνού σε ύψος 1.250 μέτρων, όπου η Ιστορία συναντά τη Φύση και δημιουργούν συνδυασμό που κόβει την ανάσα του επισκέπτη, η Ορεινή συγκαταλέγεται στους προορισμούς της χώρας μας που διαθέτουν όλο το δυναμικό να μεταμορφωθούν σε ισχυρό πόλο έλξης τουριστών, περιηγητών, πεζοπόρων, ορειβατών, ποδηλατών, φυσιοδιφών, μελετητών… Αληθινά μακρύς ο κατάλογος των δυνητικών επισκεπτών αυτού του ξεχωριστού τόπου, μόνο που η πραγματικότητα σήμερα είναι πολύ διαφορετική.

Πρόκειται για ένα ιστορικό χωριό με μεγάλη παράδοση και αδιάλειπτη παρουσία μέσα στους αιώνες, όπως μαρτυρούν τα ευρήματα και τα μνημεία που διαθέτει. Αποτελούσε ζωντανό κομμάτι της πόλης-κράτους της Αρχαίας Ψωφίδας, κάτι που καταδεικνύει και το γεγονός πως νοτιοανατολικά της εκκλησίας του ‘Αι-Γιάννη στην κορυφή του βουνού, σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα έχουν έρθει στο φως, μεταξύ αυτών και ένας λαξευτός τάφος όπου πιθανολογείται πως είχαν θαφτεί τρεις βασιλιάδες της Αρχαίας Ψωφίδας.

Κατά την Φραγκοκρατία, η Μοστενίτσα εξακολούθησε να αποτελεί ζωντανό κοινωνικό κύτταρο, όπως μπορεί ο επισκέπτης να διαπιστώσει σήμερα από τα βυζαντινά της μνημεία του Αγίου Γεωργίου και των Αγίων Ταξιαρχών. Ήταν τέτοια μάλιστα η ισχύς της Μοστενίτσας κατά τα τέλη του 11^ου – αρχές του 12^ου αιώνα μ.Χ., ώστε στον «μητροπολιτικό» ναό της του Αγίου Γεωργίου, ορκίζονταν οι Τέκτονες Ιππότες.

Την περίοδο της Τουρκοκρατίας, αν και η Μοστενίτσα ήταν η έδρα του Λιμάζ Αγά, Τουρκαλβανού από το Λάλα, ήταν παράλληλα και ο τόπος που γέννησε πολλούς γενναίους οπλαρχηγούς και προεστούς που αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση του έθνους, καθώς καταγράφεται και στην παράδοσή μας: «Δώδεκα Μοστενιτσάνοι, δεκατρείς καπεταναίοι!».

Από την εποχή της Τουρκοκρατίας διασώζονται σε άριστη κατάσταση αρκετές βρύσες, εκ των οποίων ξεχωρίζει εκείνη της «Καθολικής», πετρόχτιστη με τρεις καντάλους.

Μαζί με την κτηνοτροφία που αποτελεί τη βασική απασχόληση των κατοίκων της Ορεινής κατά τον τελευταίο αιώνα, γνωστοί είναι και οι χτίστες της πέτρας που σφραγίζουν με το περίφημο έργο τους την τοπική και ευρύτερη ζωή της περιοχής.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στους ξένους φοιτητές ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Ορεινής, Σπύρος Μιχαλόπουλος, εξέφρασε την αγωνία του για το μέλλον αυτού του προικισμένου χωριού, καθώς η μείωση του πληθυσμού, η έλλειψη κινήτρων και στήριξης για την ενασχόληση με την κτηνοτροφία, αλλά και τα αδιέξοδα που συνοδεύουν τη ζωή σε μια ορεινή, απομακρυσμένη περιοχή, κάνουν την Ορεινή να μαραζώνει και να δυσκολεύεται να αξιοποιήσει το δυναμικό της. Ο κ. Μιχαλόπουλος γνωρίζει βαθιά τις ανάγκες και ελλείψεις του χωριού, για τις οποίες όπως δήλωσε δεν υπάρχει ιδιαίτερη κρατική μέριμνα ούτε σοβαρός σχεδιασμός για την επίλυση των τοπικών προβλημάτων των ορεινών χωριών.

Το καφενείο-ταβέρνα της Ορεινής, στο οποίο πραγματοποιήθηκε και η παραπάνω συνέντευξη, είναι το σημείο όπου στα μάτια του επισκέπτη φαίνεται ότι χτυπά η καρδιά ολόκληρου του χωριού… Αποτελεί το καθημερινό σημείο συνάντησης των ντόπιων για συζήτηση και ανταλλαγή νέων, είναι ταυτόχρονα χώρος συνεστιάσεων, οικογενειακών συγκεντρώσεων, εορτασμού εθνικών και τοπικών γιορτών, αλλά και σημείο επαφής για τους ξένους επισκέπτες, όπου μπορούν να ξαποστάσουν απολαμβάνοντας μαζί με την όμορφη θέα, την ντόπια κουζίνα και το καλό κρασί.

Σε αυτό το καφενείο είχαν επίσης την ευκαιρία οι ξένοι φοιτητές όχι μόνο να γνωρίσουν κάποιους από τους νέους και νέες του χωριού και να ανταλλάξουν απόψεις, αλλά και να συνομιλήσουν με αρκετές ενδιαφέρουσες προσωπικότητες που είτε διαμένουν μόνιμα στο χωριό είτε έλκουν την καταγωγή τους από την Ορεινή και την επισκέπτονται όταν βρουν ευκαιρία.

Η ολοκλήρωση αυτού του ξεχωριστού οδοιπορικού, έφερε τους ξένους φοιτητές μπροστά στη συνειδητοποίηση πως η ιδιωτική πρωτοβουλία θα μπορούσε να δείξει το δρόμο προς την πολυπόθητη τοπική ανάπτυξη, την οποία όπως αποδείχθηκε όλοι έχουν στα χείλη τους…

Ξεκινώντας από το παράδειγμα του παπα-Φίλιππα που με τη στήριξη των ντόπιων κατάφερε να καθιερώσει την Ορεινή ως γνωστό πλέον προορισμό για τους πιστούς όχι μόνο του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής για το αντάμωμα στην εκκλησία του Άι-Γιάννη στην κορυφή του βουνού τρεις φορές το χρόνο σε γιορτές, η ομάδα εργασίας των ξένων φοιτητών με τη Βάσω Χαριτοπούλου ανακάλυψαν μία ακόμα αξιέπαινη ιδιωτική πρωτοβουλία: το «Χαλικιάτικο» του Δημητρίου Ξουρή. Το Χαλικιάτικο διατηρεί σήμερα ο γιος του Ηλίας με τη μορφή ενός μικρού οικογενειακού επισκέψιμου μουσείου, που αφιλοκερδώς ανοίγει τις πόρτες του με σεβασμό στον επισκέπτη που ενδιαφέρεται να γνωρίσει μια μορφή τέχνης που τείνει πλέον να εξαλειφθεί στην εποχή μας.

Η έρευνα των ξένων φοιτητών καταλήγει στο συμπέρασμα πως ο οικοτουρισμός, ως ένα εργαλείο για την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη, είναι η απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ορεινή στις μέρες μας.

Ο οικοτουρισμός ορίζεται ως το «ταξίδι προς αμόλυντες ή αδιατάρακτες φυσικές περιοχές με στόχο τη μελέτη, το θαυμασμό και την απόλαυση του τοπίου και της άγριας φύσης, καθώς και κάθε πολιτιστικής εκδήλωσης που μπορεί να λαμβάνει χώρα σε αυτές τις περιοχές»,  που βελτιώνει παράλληλα την ευημερία των ντόπιων κατοίκων.

Αναδεικνύοντας την Ορεινή σε προορισμό ενός ταξιδιού που θα έχει άμεση σχέση με τη χλωρίδα, την πανίδα, τη γεωλογία και τα οικοσυστήματα της περιοχής αλλά και με τους κατοίκους της, τις ανάγκες τους, την κουλτούρα τους και τη στενή τους σχέση με τη γη, βρίσκουμε το κλειδί για την ισορροπημένη, αειφορική ανάπτυξη του συγκεκριμένου χωριού.

Μιλώντας για οικοτουρισμό όμως, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως ο αυθεντικός οικοτουρισμός πρέπει να:

-ελαχιστοποιεί τις αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον και τους ντόπιους κατοίκους

-αυξάνει την ενημέρωση για τα φυσικά και πολιτιστικά συστήματα της περιοχής καθώς και την ενασχόληση των επισκεπτών σε θέματα που επηρεάζουν αυτά τα συστήματα

-κατευθύνει τα οικονομικά και όχι μόνο οφέλη προς τους ντόπιους κατοίκους με στόχο τη συμπλήρωση του εισοδήματός τους, αλλά όχι την αντικατάσταση των παραδοσιακών τους δραστηριοτήτων (γεωργία, κτηνοτροφία, χτίσιμο πέτρας)

-μεγιστοποιεί τη συμμετοχή των κατοίκων στη λήψη των αποφάσεων για τον καθορισμό του τύπου και του όγκου του τουριστικού ρεύματος

-δίνει τη δυνατότητα στους ντόπιους καθώς και σε αυτούς που ασχολούνται με το φυσικό τουρισμό να επισκέπτονται φυσικές περιοχές και να μαθαίνουν για αυτές, αφού ο «οικοτουρίστας» είναι αυτός που επισκέπτεται μη ανεπτυγμένες περιοχές, δείχνοντας εκτίμηση, ευαισθησία και συμμετοχή. Δεν χρησιμοποιεί τους φυσικούς πόρους και την άγρια φύση με καταναλωτικό τρόπο αλλά συμβάλλει στην ανάπτυξη της περιοχής που επισκέπτεται με την προσωπική του εργασία ή την οικονομική του βοήθεια για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής και την οικονομική ευημερία των κατοίκων της.

Από την πλευρά της, η τοπική κοινότητα πρέπει να είναι υπεύθυνη για την προστασία και διατήρηση της Ορεινής με τη συμμετοχή των ντόπιων κατοίκων, τη σωστή προβολή της περιοχής, την τήρηση των κανόνων προστασίας του περιβάλλοντος και τη χρήση των εσόδων των επιχειρήσεων για τη χρηματοδότηση της διαχείρισης των φυσικών πόρων της περιοχής και της ντόπιας ανάπτυξης.

Με εφαλτήριο το σύγχρονο Κέντρο Ενημέρωσης Οικοτουρισμού που δημιουργήθηκε στο παλιό σχολείο της Ορεινής, οι Μοστενιτσάνοι κρατούν στα χέρια τους ένα θαυμάσιο εργαλείο τοπικής ανάπτυξης το οποίο οφείλουν να αξιοποιήσουν αποτελεσματικά, στο όνομα της ιστορίας τους και της υπέροχης φυσικής τους κληρονομιάς…

Γιορτάσαμε στη Δίβρη τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης

Εκδήλωση με θέμα 

«Ειρήνη-Περιβάλλον-Πυρηνικά» 

στις 21 Σεπτεμβρίου

Είχαμε τη χαρά και τιμή να φιλοξενηθούμε στο «Πνευματικό Κέντρο Δίβρης» στα πλαίσια της εκδήλωσης που διοργάνωσαν η "Πανελλήνια Ιατρική Εταιρεία κατά της Πυρηνικής Απειλής" (Κλάδος της βραβευμένης με Νόμπελ Ειρήνης Διεθνούς Οργάνωσης) και το ΠΑΔΟΠ, για τη Διεθνή Ημέρα Ειρήνης στις 21 Σεπτεμβρίου.

Το κέντρο τοπικής ανάπτυξης «Διώνη» εκπροσώπησαν η Βάσω Χαριτοπούλου και ο Erasmus Intern, Emre Cagatay Bilgin από την Άγκυρα.

Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν η Πρόεδρος των Γιατρών κατά των  Πυρηνικών κ. Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου, ο Πρόεδρος του ΠΑΔΟΠ και μέλος του Διεθνούς Γραφείου Ειρήνης κ. Πάνος Τριγάζης, η Γερμανίδα φοιτήτρια εκ μέρους των Γερμανών Γιατρών κατά των Πυρηνικών κ.  Rosa Emrich και ο κ. Ζαχαρίας Τριγάζης.

Ο πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Δίβρης Σωτήρης Σωτηρόπουλος μας καλωσόρισε, κατόπιν ο πρόεδρος του ΠΑΔΟΠ Πάνος Τριγάζης χαιρέτισε την εκδήλωση, ο Ζαχαρίας Τριγάζης μίλησε για τη σχέση του συνδικαλιστικού κινήματος με το ειρηνιστικό,  η Rosa Emrich ενημέρωσε για τη δράση των φοιτητών και η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου μίλησε για τον πυρηνικό κίνδυνο και την ανάγκη υπογραφής στον ΟΗΕ της TPNW για να γίνει ο κόσμος ασφαλέστερος για όλους.

Οι διοργανωτές της εκδήλωσης μας ξενάγησαν με το πέρας της εκδήλωσης στο Μουσείο Πολιτισμού και Ενημέρωσης "Αρχοντικό Πετραλιά", στο Βυζαντινό ναό της Αγ. Τριάδας και τον Τόπο Αναψυχής "Πάνω Γαβροβίκος-Λοζίσσος".

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας η Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου και οι ξένοι φοιτητές συμμετείχαν στον Πύργο στην παρουσίαση του βιβλίου του Πάνου Τριγάζη «Λαμπράκης-Κύπρος Κοινή πορεία ειρήνης» (έκδοση ΠΑΔΟΠ).

Game Night στο Λάλα

Game Night στο Λάλα με έπαθλο 

μία εβδομάδα στην Πόλη

Με άρωμα …Πόλης γέμισε το βράδυ της Δευτέρας 19 Αυγούστου το Lalas Village, με το διαγωνισμό Playstation που διοργάνωσαν οι Erasmus Interns του κέντρου τοπικής ανάπτυξης «Διώνη», F. Batuhan Okumuş και Sümeyra Aldemir, στα πλαίσια της διαπολιτισμικής συνεργασίας και προώθησης του προγράμματος Erasmus.

Η βραδιά είχε κέφι, χορό, αλλά και αγωνία για την ανάδειξη του νικητή, καθώς οι περισσότεροι συμμετέχοντες ήταν ιδιαίτερα ικανοί και έμπειροι παίκτες!

Το έπαθλο κέρδισε ο Γιώργος Κονιτόπουλος, το οποίο το μοιράστηκε με τον Πέτρο Μπορομπόκα, καθώς και οι δύο αποδείχθηκαν ισάξιοι παίκτες και θα φιλοξενηθούν για 1 εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη.

Τον εξοπλισμό Playstation προσέφεραν για τις ανάγκες του διαγωνισμού ο Παρασκευάς Καραμέρος και ο γιος του Νίκος, ο οποίος επίσης συναγωνίσθηκε δυναμικά.

Παράλληλα με το διαγωνισμό Playstation, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία στον χώρο να παίξουν και με κλασικά επιτραπέζια και άλλα γνωστά ομαδικά παιχνίδια, αποδεικνύοντας πως τεχνολογία και παράδοση μπορούν να συνδυαστούν και να χαρίσουν όμορφες στιγμές σε μικρούς και μεγάλους.

“The Game Night” για πρώτη φορά στο Λάλα, γιατί το παιχνίδι δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε ηλικία!

7th Katakolon Port Festival

Upcycling & Ecotourism 

through the eyes of 4 Erasmus Interns 

“The world’s resources are limited, but we are living as if they weren’t. Our economic system is based on taking precious resources from the natural environment, creating products with a built-in life-span and throwing them away to then buy new ones. This crazy system means that it now takes the Earth 18 months to replenish the resources humanity consumes in a year, and this time is increasing!” 

Strarting with this conclusion, the Erasmus Interns F. Batuhan Okumuş, Eren Zülüfdar, Sümeyra Aldemir and Büşra Ülkü, participated to the 7th Katakolon Port Festival held from 29 to 31 July, representing their host organization “Dione” local development centre established at Ancient Olympia. 

The core message of the first group’s presentation, created by Batuhan and Eren, was: “Before you throw anything away, really think about it!” 

For example, if you've finished burning a candle that comes in a big glass jar, don't waste it. Instead, drain out the leftover wax and use it as storage. This is called "upcycling." 

Upcycling is the process of converting waste materials or useless products into new materials or products of better quality or for better environmental value. And it's not just for people who love arts and crafts. 

Although it is a way of recycling creatively, upcycling is turning items that would otherwise be unused into functional and useful things. Upcycling can produce striking decorative items, or items that are merely practical, such as an upturned plastic bottle used to irrigate a plant pot while someone is away on holiday. 

Batuhan and Eren presented upcycling as part of Circular Economy, as an economic system aimed at minimizing waste and making the most of resources.

The Erasmus Interns F. Batuhan Okumuş and Eren Zülüfdar made smart constructions by spare materials, such as old tree branches and other wooden pieces, proving that items get used again rather than being treated as waste!

The second team consisted of Sümeyra Aldemir and Büşra Ülkü, focused on the principles of Ecotourism, defining it as “Responsible travel to natural areas that conserves the environment, sustains the well-being of the local people, and involves interpretation and education”. Education is meant to be inclusive of both staff and guests.

Ecotourism is about uniting conservation, communities, and sustainable travel. This means that those who implement, participate in and market ecotourism activities should adopt the following ecotourism principles: 

Ø Minimize physical, social, behavioral, and psychological impacts. 

Ø Build environmental and cultural awareness and respect.

Ø Provide positive experiences for both visitors and hosts.

Ø Provide direct financial benefits for conservation

Ø Generate financial benefits for both local people and private industry.

Ø Deliver memorable interpretative experiences to visitors that help raise sensitivity to host countries’ political, environmental, and social climates.

Ø Design, construct and operate low-impact facilities.

Ø Recognize the rights and spiritual beliefs of the Indigenous People in your community and work in partnership with them to create empowerment.

Being inspired by the newly established social enterprise GEECO (Green Eyes Of Ecology) in Kent, UK, the aim of which is to advance ecological advocacy through producing theatrical scholar ecoscripts, Sümeyra and Büşra presented also Ecotourism vs Tourism through combining different places around the world.

Who is who

F. Batuhan Okumuş

I live in İstanbul, Turkey. I studied at Kadir Has University for 5 years and I recently graduated from Electrical and Electronics Engineering department. I know some programming languages in a basic way such as, python, C and MatLab. I attended signals and communication courses and know how to use signals for communication. I created a graduation project which includes NOMA (Non-orthogonal multiple access). I am one of the founders of the Gaming Club in my school. I like to be sociable and to meet new people. I am an engineer now while continuing with my master degree. My first goal in life is to make an invention that can change our lives. I want to be a good person before being a good engineer. Also, my dream is to work abroad and have a peaceful family.

Contact:

bthnokms95@gmail.com

İnstagram: /bthnokms

Phone number / whatsapp: +90 538 456 12 25

Linkedin: https://www.linkedin.com/in/batuhanokumus/

Eren Zülüfdar

I am Eren Zülüfdar and study Business Administration in Eskişehir, Turkey. 

I use 3D CAD to design living areas, furniture and environmental solutions. My dream is to contribute in making a more sustainable world and promote circular economy.

Contact:

erenzulufdar@anadolu.edu.tr 

Büşra Ülkü

My name is Büşra and I live in Istanbul. I have graduated from BEng, Computer Engineering, Kadir Has University this year. I am also studying Industrial Engineering as a double major and I am going to graduate from Industrial Engineering in 2020. I want to do a Master Degree in Analytics and Management in London Business School.

I am a friendly, open-minded person who cares to explore new things and develop myself continuously. It is also very important for me to meet new people, to discover new places, and to improve myself in a social environment. For these reasons, I attended Erasmus Exchange Program at Coventry University in United Kingdom in 2018 Spring. It was a great experience for me both social and academic aspects. I decided to attend Erasmus Internship Programme to discover new adventures and gaining more experience, so I have chosen to do my internship in Greece.

Contact:

+90 538 510 36 02

busraulku14@gmail.com

https://www.linkedin.com/in/busraulku

Sümeyra Aldemir

My name is Sümeyra Aldemir. I was born at Karabük/Turkey in 4th of january 1996. I graduated from Mehmet Vergili Science High School. Then, I’ve recently graduated from department of electrical and electronics engineering in Kadir Has University in Istanbul with honors as a first degree. I will continue to my study with master in Kadir Has University with a full scholarship.

I was intern at field of electrical engineering in Karabuk Kardemir Factory which is the 34th biggest company in Turkey . During my sophomore year, I was an exchange student in Korea Kangwon National University for one semester. I was also intern at Aselsan which is a Turkish corporation that produces tactical military radios and defense electronic systems for the Turkish Armed Forces. And now, I am an intern in “Dione” Local Development Centre in Greece.

My interests are playing ukulele, ecology, healthy life style, watching films and series. I am always interested in meeting with different people and cultures. That is why my biggest passion is backpacking the world. I have been so far in Korea, Japan, Hungary, Slovakia, Austria, Netherlands, Belgium and Greece. 

Contact:

sumeyraldmr@gmail.com

+90 535 883 85 90

https://www.linkedin.com/in/sumeyraldmr/

1ος “Διαγωνισμός Παραδοσιακού Δημοτικού Τραγουδιού”

Με εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία ο 1^ος “Διαγωνισμός Παραδοσιακού Δημοτικού Τραγουδιού” στο Κούμανι

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε ο πρώτος “Διαγωνισμός Παραδοσιακού Δημοτικού Τραγουδιού” που συνδιοργάνωσαν στην κεντρική πλατεία του Κούμανι η Ένωση Κουμανιωτών Ηλείας και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κούμανι, το βράδυ του Σαββάτου 10 Αυγούστου 2019.

Στην έναρξη της βραδιάς ο Πρόεδρος της Ένωσης Κουμανιωτών Ηλείας κ. Διονύσιος Αλεξανδρόπουλος καλωσόρισε τους παρευρισκομένους, δίνοντας κατόπιν τον λόγο στον Πρόεδρο  του Πολιτιστικού Συλλόγου Κούμανι κ. Γεώργιο Καρκούλια για ένα σύντομο χαιρετισμό.

Εντυπωσίασαν με τους παραδοσιακούς χορούς από την Πελοπόννησο που παρουσίασαν τα χορευτικά τμήματα του χωριού, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των άνω των 1.000 παρευρισκομένων στην εκδήλωση.

Η Κριτική Επιτροπή αποτελείτο από τον Γεώργιο Μαρκόπουλο από την Αγία Άννα, τον Διονύσιο Αλεξανδρόπουλο από το Κούμανι, τον Ανδρέα Λάβδα από την Αμαλιάδα,  τον Χρυσοβαλάντη Δημητρόπουλο από το Επιτάλιο και από τον Δημήτριο Μπαντούνα από την Οινόη Ήλιδας.

Ο Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής σήμανε την έναρξη του διαγωνισμού του δημοτικού τραγουδιού, στον οποίον συμμετείχαν 2 παιδιά και 19 ενήλικες.

Το πρώτο βραβείο που συνοδευόταν από το χρηματικό ποσό των τριακοσίων ευρώ έλαβε ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος από την Αμαλιάδα, το δεύτερο ο Παπούλιας Διονύσιος από το Κούμανι με διακόσια ευρώ και το τρίτο ο Δημήτρης Δημητρόπουλος από το Μπόρσι που έλαβε εκατό ευρώ.  Τα παιδιά Θάλεια Κατσαρού από την Αμαλιάδα και Παναγιώτης Κότσαλης από το Αντρώνι, έλαβαν βραβεία συνοδευόμενα από πενήντα ευρώ έκαστο.

Ο πρώτος νικητής του διαγωνισμού, Γεώργιος Αναγνωστόπουλος, άφησε δωρεά στον σύλλογο του χωριού το ποσό που έλαβε.

Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος κατοίκων του Κούμανι, της ευρύτερης περιοχής, αλλά και της Αχαϊας και Γορτυνίας.

Τίμησαν επίσης με την παρουσία τους την εκδήλωση οι εκπρόσωποι του Εκπολιτιστικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Αγίου Ιωάννη Αμαλιάδας “ΑΣΤΡΙΝΙΑ”.

Τον συντονισμό της εκδήλωσης είχε η Βάσω Χαριτοπούλου από το Λάλα, ενώ τη συνολική επιμέλεια είχε ο γνωστός λαογράφος κ. Ηλίας Τουτούνης.

Τη σκηνή που πλαισίωνε τη ζωντανή ορχήστρα και τους διαγωνιζόμενους, διακόσμησε με τρόπο μοναδικό το χειροποίητο υφαντό της κας Τασσοπούλου Γεωργίας από τον Σύλλογο “ΑΣΤΡΙΝΙΑ”.

Χορηγός της εκδήλωσης ήταν ο Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας.